Alles Hangt Samen
Gepubliceerd op vr 5 februari 2010
(Sentimento.nl) -
Zo halverwege de week van het festival begint altijd het idee te ontstaan dat je het door hebt. Je zit er midden in, je hebt een paar erg goede, een paar middelmatige en helaas ook altijd wel een paar slechte films gezien. En als je pech hebt gehad, ook één of twee enorme bagger-films.
Maar belangrijker dan de buit die je binnen hebt is de flow waar je in komt en de verbanden die je kan gaan leggen. Of die je onwillekeurig gaat leggen. Zo valt mij dit jaar het veelvuldig gebruik van zwembaden op. En ik heb al een flink aantal films met honden gezien, maar nog geen eentje met katten.
En die Deense filmmakers: wat hebben ze toch met hard geweld en met plastische geluiden? Antichrist van Lars Von Trier (niet op dit festival) bevatte al wat gruwelijke beelden, en hier in Rotterdam kwam daar nog eens Valhalla Rising bovenop. Daarin worden schedels opengebroken en nekken gekraakt, met bijpassende geluiden. En dan is er nog een Deense gevangenisfilm, simpelweg R getiteld, waar het ook niet zo zachtzinnig aan toe gaat.
Over gevangenissen gesproken; is er ergens een memo de deur uitgegaan dat hét thema van 2010 “de gevangenis” is? Want de grote titel dit jaar is natuurlijk Un Prophetè, en R heb ik al genoemd, maar er is ook het lieve Doing Time, waarin een oudere Japanse man naar de gevangenis moet. Maar daar gaat het nou juist eens niet over de pikorde of over afrekeningen in de douche. Integendeel: alles is netjes en strak geregeld, en als de hoofdpersoon eens als straf in eenzame opsluiting moet komt hij juist heerlijk tot rust. Is dat iets uniek Japans ofzo? Overigens, over Japan gesproken, zat die celgenoot ook niet in die andere Japanse film, waar ook die gozer in meespeelde die we nog kennen van die film van vorig jaar?
En dat is het moment dat je beseft dat je moet gaan uitkijken. Als je Japanse acteurs begint te herkennen is het moment niet ver weg dat de films in elkaar gaan overvloeien, en voor je het weet duikt in je herinnering de Koreaanse seriemoordenaar op in de Britse film over een arbeidersgezin. Op zo’n moment wordt het tijd voor een pauze. Eventjes twee uur niet naar de film, maar met de catalogus in de hand de titels van de afgelopen dagen nog even de revue weer laten passeren. Ook je brein heeft af en toe gewoon even een CTRL-ALT-DEL nodig.Gerben Scherpenzeel
