Recensie: Tales from the Golden Age
Gepubliceerd op vr 5 februari 2010
(Sentimento.nl) -
Iedereen kent ze wel: van die ongeloofwaardige verhalen die vertelt worden alsof ze echt zijn gebeurd. Ja, want de buurvrouw van de melkboer van mijn nicht is het zelf overkomen! Verhalen over geheimzinnige lifters, hondjes in de magnetron en rechtszaken over hete koffie bij de McDonalds (maar die laatste is waar). Broodje Aap-verhalen heten ze in Nederland, naar het oer-verhaal uit onze streek.
Ieder land krijgt de broodje aap verhalen die het verdient. En dus deden in het Roemenië van Ceauşescu de wildste verhalen de ronde over hoe eerzame kameraden ten gronde gingen aan hun overdadige ijver om de partij tevreden te stellen, of juist door deze op onnavolgbare wijze te ontduiken. Zoals het verhaal over de politieman die thuis een varken moest slachten zonder dat zijn buren het zouden horen. Of dat verhaal van die fotograaf die een hoed moest toevoegen aan een nieuwsfoto van de geliefde leider, omdat die anders korter zou zijn dan Giscard d'Estaing.
Sinds de val van de muur zijn deze verhalen verstomd. Het prettige toeval wil echter dat de Roemeense cinema juist in de lift zit. Films als 4 maanden, 3 weken & 2 dagen en 12:08 East of Bucharest worden gelauwerd met prijzen en maken een zegetocht langs de filmhuizen. En dus werd er een project van de grond getild waarin jonge regisseurs samenwerkten om een aantal van die legendes te verfilmen, onder de noemer Tales from the Golden Age. Het tijdperk Ceauşescu werd namelijk officieel “De Gouden Eeuw” genoemd.
In Nederland worden 4 van de 6 verhalen in de bioscoop uitgebracht. De lengte van de film zou anders de twee-en-een-half uur passeren; nu blijven de film onder de 120 minuten. En dat is prima zo: de verhaaltjes zijn leuk, maar na de derde begint toch een beetje de verzadiging in te treden. Door de innige samenwerking van de regisseurs zijn de 4 verhalen qua stijl niet van elkaar te onderscheiden. En precies die verschillen in stijl maken soortgelijke episode-films als Paris Je T’aime nou juist zo genietbaar.
Wat wel zeer geslaagd is, is de reproductie van de Gouden Eeuw. De simpele dorpjes en grauwe buitenwijken, de knullige auto’s en vooral het kruiperige of opstandige gedrag van de burgers richting de Partij. Wat dat betreft dienen de broodje aap verhalen als een luchtig kijkje in de vroegere belevingswereld van de communistische Roemenen. Maar meer dan een klucht wordt Tales From The Golden Age nooit.Gerben Scherpenzeel
Beoordeling bezoekers:
